خطرات نان کپک زده | کارخانجات آرد فردوس ارومیه

خطرات نان کپک زده

1395/12/22

خطرات نان کپک زده

نان کپک زده ، قاتل خاموش

بعد از اینکه نان از تنور یا فر بیرون آمد یکسری کپک روی آن قرار می‌گیرد و اگر نان‌ها به صورت لایه لایه و داغ روی هم قرار داده شوند، رطوبت و دمای هوا مواد مغذی را برای رشد کپک ها تامین می‌کنند و به راحتی کپک ها روی آنها رشد کرده و ریشه‌دار می‌شوند هر چند ممکن است این کپک‌ها بر سلامتی انسان تاثیری نداشته باشند.

زمانی که نان‌ها به صورت لایه لایه و داغ روی هم قرار گیرند ممکن است کپک بزنند که باید در این شرایط همه لایه‌ها را دور بریزیم چرا که سموم تولیدی از کپک‌ها می‌تواند بسیار خطرناک باشد و منجر به بروز سرطان شود. در واقع بروز سرطان می‌تواند از عوارض مصرف این نان‌ها باشد.

خطرات بیشتر ناشی از کپک نان نسبت به سموم ناشی از کپک زدگی آرد و مغذی‌جات است . در مرحله‌ای که بخشی از نان کپک زده است باید کل نان را دور ریخت چرا که بقیه نان نیز در حال کپک زدن است در حالی که قابل رویت نیست.

روش نگهداری نان ها در مقابل کپک ها بدین صورت است که نان را باید بلافاصله پس از پخت در مکان مناسب و دور از گرد و غبار قرار داد و در قطعات مناسب بسته به میزان مصرف بعدی، بسته بندی کرده و در فریزر نگهداری شوند تا در فریزر منجمد شده و در مصرف بعدی مورد استفاده قرار گیرند.

نگهداری نان‌ داخل یخچال سبب بیات شدن زودرس نان و غیرقابل استفاده شدن آنها می باشد و همچنین کپک ها در محیط یخچال می‌توانند رشد کنند بنابراین بهترین روش برای نگهداری نان به مدت طولانی نگهداری در فریزر است.

گاهی نان‌های اضافه داخل سفره‌های خانگی به خصوص سفره‌های پلاستیکی نان دچار کپک زدگی می‌شوند که این کپک‌ها قادر به تولید سموم یا مایکوتوکسین‌هایی از جمله آفلاتوکسین‌ها است که مصرف مستقیم آنها برای انسان خطرات جدی در پی خواهد داشت.

بعضی از افراد نان های کپک زده و ضایعات نان را به نان خشکی‌ها که نهایتاً به مصرف دام می رسد تحویل می‌دهند که این سموم کپکی یا قارچی نان کپک زده در بدن دام، سموم خطرناکی را تولید می‌کنند که نهایتا وارد چرخه غذایی انسان می‌شود. بنابراین توصیه می‌شود نان کپک زده در هر شرایطی دور ریخته و از مصرف آن برای دام و انسان جداً پرهیز شود.


© تمامی حقوق مادی و معنوی این سایت متعلق به کارخانجات آرد فردوس ارومیه میباشد | طراحی و بهینه سازی وب سایت: عطا رحیمی